Startpagina.
Foto's Sandy.
Foto's Max.
Foto's Bo.
Foto's Lullo.
Stamboom.
Corbasoep.
Reizen.
Midweek.
Updates.

Dit is een selectie van de foto’s van mijn reis in 1996.

 

© Piet Corba 2007/2018

 

 

 

Vandaag de laatste dag in Sydney en eigenlijk ook echt de laatste volle dag van deze reis, want morgen wordt een reisdag die tot zondagmiddag duurt.

 

Na het ontbijt op weg naar de Chinese Garden. Dit is een tuin aan de rand van het centrum dat de Chinese bevolking van Sydney ooit aan de stad en bewoners heeft aangeboden als waardering voor hun verblijf. Onderweg loop ik nog wel langs het War-monument. Vergeleken met die in Canberra is het maar eenvoudig van opzet en stelt het niet echt veel voor.

 

Ook word ik deze keer in het park aangesproken door een junk die om geld verlegen zit. Ik ook want alles bij elkaar geef je toch aardig wat uit voor zo’n reis. Mijn neen is voldoende voor de junk om af te haken en hij valt je dan ook verder niet meer lastig. Een tiental meters verderop word ik aangesproken door een man die mij wil bekeren tot God. Hoef niet zo nodig en vriendelijk bedank ik hem en wens hem verder veel succes en een prettige dag. Ook hij dringt verder niet aan.

 

De Chinese Garden is mooi aangelegd maar klein van opzet. Dan maar eerst koffie drinken en op pad naar de AMP tower. Daar afgesproken met mijn kamergenoot. Als die arriveert gaan we naar boven en genieten van het mooie uitzicht over de stad.

 

Als we met de lift weer naar beneden gaan worden we nog een klein uur bezig gehouden met informatie over Australië. De manier van presentatie is voor mij vrij uniek maar wel mooi van opzet. Het laatste kwartier vertoeven we in een soort van bioscoop waarin je door de geschiedenis van het land vliegt en je stoel ook alle kanten opgaat. Zelfs als we in het water belanden wordt er licht gesproeid.

 

Dan is het tijd dat ook de inwendige mens wordt voorzien alvorens we naar het Aquarium gaan. Bijzonder groot van opzet en een uitgebreide collectie van dieren. Toch wel een vreemd idee als er ook haaien etc. over je heen zwemmen als je door die tunnels loopt.

 

Na dit bezoek naar Darling Harbour waar je allerlei winkels, restaurants etc. vind. Een soortement van uitgaanscentrum. Hier maar eens een biertje pakken (uit een plastic flesje!) en dan op pad naar China Town. Niet zo groot als ik had verwacht maar wel gezellig. Daar het inmiddels al avond is gelijk maar een restaurant opgezocht en lekker gegeten.

 

De linker voet wil echt niet meer en ik besluit na het eten dan ook maar af te haken en loop nog wel op mijn gemak terug naar het hotel. Bleek achteraf toch nog zo’n drie kwartier lopen te zijn. Zelfs met fototoestel etc. loop je nog veilig door de parken van de stad.

 

Eenmaal in het hotel aangekomen eerst douchen en dan mijn tas herpakken en het verslag bijwerken. Dan lekker gaan pitten. Hadden vandaag trouwens geen afscheidsdiner met de gehele groep. Gaan als goed alternatief morgen met z’n allen aan de kust ontbijten.

Zaterdag 29 september

 

Om halfacht sta ik op. Terwijl ik op de kamer zit te ontbijten en nog even over de stad kijk heb ik gemengde gevoelens. Aan de ene kant zou ik nog best hier willen blijven maar aan de andere kant toch ook weer blij dat ik na vier weken weer naar huis ga.

 

Om tien uur zitten we aan de kust aan een gezamenlijke brunch. De groep is weer compleet en we zitten nog even gezellig na babbelen. Als we uit zijn gegeten nog naar het strand om nog even de benen te strekken en van het mooie weer te genieten.  

 

Om halftwaalf vertrekken we naar het vliegveld waar we dan ook al om 12.00 uur aankomen. Inmiddels hebben we dan ongeveer 7.800 km gereden. Na afscheid van Shane genomen te hebben gaan we inchecken. Krijgen omdat we een groep zijn voorrang aan een aparte balie. Ook nu zijn de plaatsen weer gereserveerd maar ik verzoek toch een andere plek op beide vluchten met meer beenruimte. Dat ik dan niet bij de groep kan zitten vind ik niet erg. De betreffende dame doet wat moeilijk maar ik blijf toch vriendelijk aandringen en zij regelt het dan toch maar voor mij.

 

Daar mijn paspoort nat is geweest en de bladzijden er niet meer zo strak inzitten gaat het scannen van het nummer niet en dient het nummer handmatig ingeklopt te worden. Dit frustreert de betreffende douane ambtenaar en krijg dan ook te horen dat ik een nieuw paspoort moet aanvragen. Vriendelijk ja zeggen en begrip tonen stemt deze al wat vriendelijker en dan mag ik vrij snel doorlopen.

 

Door de gebeurtenissen in Amerika zijn de veiligheidscontroles fors aangetrokken. Deels terecht maar voor mijn gevoel kan je ook doorschieten in dit geval. Nadat mijn tas en vest door de scanner waren gegaan en ik ook door de poort, moest ik alsnog gefouilleerd worden en werd ook mijn handbagage helemaal bekeken. Gevaarlijke wapens inleveren en dus werden mijn nagelschaartjes en flessenopener in beslag genomen. Kreeg keurig een bewijs en mag ze later op Schiphol weer ophalen.

 

Uiteindelijk vertrekken we toch op tijd (14.20 uur) met een Boeiing 747-400 naar Kuala Lumpur om aldaar over te stappen op de vlucht naar Amsterdam. Deze vlucht zal zeven uur en vijftig minuten duren. Heb inderdaad een zitplaats met een riante beenruimte. Op zich een rustige vlucht en om halfelf landen we dan ook Kuala Lumpur.

 

 

 

 

Zondag 30 september

 

Eigenlijk is het nog zaterdag maar ook deze bladzijde moet nog enigszins worden gevuld.

 

Volgens het boekje zouden twee uur na de landing al weer de lucht in gaan voor de vlucht naar Amsterdam. Dat betekent dus eigenlijk dat we pas om half een, hier halfelf, vertrekken. Echter het wordt allemaal een beetje later. Eerst gaat zonder oproep onze vlucht vanaf een andere gate en krijgen we weer te maken met uitgebreide controles. Staan maar 1 vrouw en 1 man voor die 200 passagiers moeten controleren. Zowel de handbagage doorlichten als ook weer visueel controleren en de mensen zelf nog fouilleren. Krijg zelf een discussie over mijn reserve batterijen die niet meer in de originele verpakking zitten. Gaat hier aanmerkelijk nerveuzer en moeilijker aan toe dan in Australië. Uiteindelijk mag ik mijn batterijen toch meenemen.

 

Door deze wijze van controleren lopen we ook vertraging op. Uiteindelijk gaan we een uur te laat op weg naar Amsterdam. Een vlucht van iets meer dan 13.00 uur.  Door de toestanden in Amerika zijn de vluchtroutes verlegd. Normaal vlieg je over India, Pakistan, Irak en Afghanistan maar deze keer ten zuiden van India via Koeweit, Syrië, Jordanië naar Turkije om daar weer op de normale route terecht te komen.

 

Om 16.20 uur Australische tijd, hier op Schiphol 07.20 uur, landen we. Onderweg redelijk goed geslapen maar ben wel blij dat ik er na 23.00 uur vliegen het toestel uit mag.